کاشت و شروع پژوهش بر روی گیاه کاپاریس برای نخستین بار در استان زنجان، با محوریت بررسی تنظیم‌کننده‌ها و تقویت‌کننده‌های رشدی بر رشد و عملکرد

گیاه کاپاریس (Capparis spinosa L.)گیاهی بومی مدیترانه، و برخی مناطق آسیا می‌باشد. در ایران این گیاه با نام‌های کبر، کبرو، کپرگل، علف مار، هندوانه کوهی، هندوانه وحشی، بادمجان کوهی، دَک، باکو، داغ قارپوزی، خیاروک، لَگَجی، لگجین، لیجین، لیجون و کبرک درخت اَصَفنیز شناخته می‌شود. کبر یا کاپاریس گیاهی بوته‌مانند و دارای شاخه‌های چوبی باریک و دراز با برگ‌های کوچک، باریک و به درازای ۱۲–۴ میلی‌متر و منتهی به نوک خار مانند است.این گیاه دارای ریشه عمیق است که تا چندین متر در خاک می‌تواند نفوذ داشته باشد و یکی از دلایل مهم مقاوم به خشکی بودن این گیاه می‌باشد. میوه کروی شکل، کوچک و به رنگ سبز است و درون میوه آن قرمز و پر از دانه‌های کوچک و لزج است. این گیاه سازگاری گسترده‌ای با خاک‌های فقیر، خشک و کم عمق و سنگلاخی؛ و مناطق بادخیز را دارد.

این گیاه علاوه بر کاربردهای اکولوژیک نظیر: حفاظت خاک، احیای اراضی، استفاده در کشاورزی کم نهاده؛ از نظر غذایی و دارویی نیز دارای اهمیت است. جوانه گل، میوه نارس و رسیده این گیاه در تغذیه انسان و بیماری‌هایی نظیر دیابت، آلزایمر، بیماری‌های قلبی و عروقی، کاهش کلسترول، تقویت عمومی و کم‌خونی موثر است.

این پژوهش، از یک سو، در جهت شناساندن گیاه در استان و منطقه به کاربران و پژوهشگران، و از سوی دیگر بررسی اثرات کاربرد تیواوره به صورت پیش از کاشت در جهت افزایش سرعت استقرار و گذر از مرحله هتروتروفی به اتوتروفی؛ و همچنین، کاربرد ترکیب سولوپتاس به عنوان بهبود اثر تغذیه‌ای روی پرفرمانس این گیاه می‌باشد.